Verzekeren; de veiligheid en solidariteit van de groep

Mensen zijn altijd op zoek naar zekerheid. Bij een groep horen geeft ons een veilig gevoel. Met meer ben je immers sterker. Dat geldt ook voor financiële zekerheid.  Als we met zijn allen elke maand een klein beetje geld in een potje stoppen dan hebben we straks genoeg geld als er iets ergs mocht gebeuren met een enkeling. De groep beschermt het individu. Zijn mensen dan kuddedieren? Nee, in een kudde zijn er weinig individuele verschillen en is er weinig hiërarchie. De groepsleden zijn uiterst volgzaam. Dat geldt wel voor zebra’s, maar niet voor mensen. Maar dat neemt niet weg dat mensen zich in sommige gevallen wel gedragen als een kudde.We doen of geloven iets omdat de massa dat ook doet. Kuddegedrag is eenvoudig, want je hoeft zelf niet na te denken. Een voorbeeld? Maar liefst 600.000 mensen kochten een woekerpolis, en 46% van de volwassen Nederlanders is een kredietconsument. Kuddegedrag kan ook veroorzaken dat aandelen- of huizenprijzen te hoog stijgen of te laag dalen. Dat maakt kuddegedrag schadelijk voor je geldzaken. Je koopt een aandeel of een huis als iedereen het doet en de prijzen hoog zijn, en je verkoopt de boel als iedereen er genoeg van heeft, en de prijzen dalen. Nog een voorbeeld: nadat vliegtuigen het WTC-gebouw in New York doorboorden, besloot een deel van de werknemers in de torens naar boven te lopen, omdat een etage lager veel rook was. Ongelooflijk veel mensen volgden, terwijl ze met dit besluit absoluut geen overlevingskans hadden. Waarom vertonen we dan kuddegedrag? Dat heeft te maken met de overlevingsdrang. Als een grote massa begint te hollen, lijk je wel gek als je stil blijft staan. Daarnaast heeft het vertonen van kuddegedrag ook te maken met sociale overleving. Neem jij een tegengestelde beslissing, dan heb je kans om uit de groep verstoten te worden. Het vereist dus moed en lef om je anders te gedragen dan de groep.

Maar waar een kuddedier zonder na te denken achter de leider aanrent, gaat dit bij mensen niet zo automatisch. Mensen denken na voordat ze zich aansluiten bij een nieuwe kudde: ze zoeken steun, informatie bij anderen, vaak opinieleiders, informele leiders, mensen die men, soms ten onrechte, deskundigheid toekent. Het mooie van deze tijd is dat de aloude deskundigen, de pastoor, de fabrikant, de schoolmeester, de politicus en de verkoper hun positie in de maatschappij kwijt zijn. De overvloed, maar met name de beschikbaarheid van informatie, heeft deze verandering teweeg gebracht. Omdat de pastoor blijkbaar toch niet altijd de waarheid sprak, politici blijkbaar nooit de waarheid zeggen en verkopers de gewoonte hebben producten mooier en beter voor te stellen dan ze zijn, is het vertrouwen in deze leiders weg. Er is iets anders voor in de plaats gekomen. Bloggers en reviews hebben meer invloed dan de pastoor. Internet geeft eerlijkere informatie over producten en diensten. Transparantie is het toverwoord. Bij Verzekeruzelf.nl noemen we dat de omslag van verzekerd zijn naar zelfverzekerd zijn. Zelf keuzes maken en meedenken en tegelijkertijd gebruik maken van de steun en de (financiële) kracht van de groep.

• Zelfvertrouwen en de mythe van de Sprookjesagenda | Frank Cooler Blog · 04-11-2011 om 13:05

  [...] bang iets te missen. Een gebrek aan zelfvertrouwen blijkt de giftige appel te zijn. Maar door te plannen met zelfvertrouwen en met zelfverzekerd handelen creëer je ruimte. Letterlijk en [...]

Laat een reactie achter