Verzekeringsfraude: spreken is zilver maar liegen kost goud

Onderzoek in Engeland onder sollicitanten heeft aangetoond dat ongeveer de helft van diegene die is geïnterviewd logen over hun vrijetijdsbestedingen. Wellicht om zichzelf meer buitenmens en avontuurlijker voor te doen. Nog eens een kwart heeft gelogen over hun vorige salaris. Ongeveer 20% van de mensen vond het nodig te liegen omdat ze dan beter over kwamen ten opzichte van de andere sollicitanten. En 1 op de 5 mensen vond het geen liegen, als ze de baantjes die niet goed waren gegaan niet hebben genoemd.  Wat kost liegen?

In Engeland wordt 25 miljoen pond per dag verloren door fraude. 70% door medewerkers zelf. Uit het US mori onderzoek blijkt dat 80% van de sollicitanten de gesprekspartner misleidt. Ongeveer 20% zegt een titel te hebben die ze niet hebben, soms zelf titels die niet eens bestaan. Ongeveer 30% veranderde data, 40% verhoogde hun salaris en 25% noemde bedrijven waarvoor ze hebben gewerkt die niet eens hebben bestaan. Als het gaat over het verkrijgen van de droombaan willen mensen hier graag voor liegen. In China is in het jaar 2000 het aantal titels 600.000 hoger dan het aantal dat ooit is uitgegeven. Waar die mensen nu werken weet niemand. Fraude is een breed verspreid fenomeen. Verzekeraars worden door hun positie in de samenleving en de producten die zij aanbieden, met diverse fraudevormen geconfronteerd. Door verzekerden als het gaat om het claimen van niet-gestolen ski’s of het verstrekken van onjuiste gezondheidsgegevens bij het aangaan van een levensverzekering. Maar ook door de zorgverlener die dubbele declaraties indient, door de schadeherstelbranche met niet-uitgevoerde reparaties, het personeel dat rekeningnummers voor schade-uitkeringen vervalst of door malafide intermediairs.

Het plegen van verzekeringsfraude geeft voor de consument en de  branche ernstige problemen. Fraude ondermijnt het vertrouwen in de samenleving en het verhoogt onnodig de verzekeringspremies die worden berekend aan de goedwillende consument. Daarnaast gaat het plegen van fraude ten koste van het imago, de integriteit en het rendement van de verzekeringsbranche. Een branche die nu juist zelf steeds meer streeft naar transparantie.

Bij verzekeringsfraude gaat het o.a om:

• majoreren: het met opzet meer schade claimen dan daadwerkelijk is geleden;
• fingeren: doen alsof er schade is voor gevallen die onder de dekking valt;
• ensceneren: het opzettelijk veroorzaken van schade voor het krijgen van een uitkering;
• niet voldoen aan de mededelingsplicht: het aanvragen en/of sluiten van een verzekering op grond van het opzettelijk verstrekken van verkeerde of onvolledige informatie.
• het in de brand steken van je eigen bedrijf als het niet op rolletjes loopt is een erkend fraudeprobleem: ‘in de brand, uit de brand’?

Wat dat liegen en bedriegen allemaal kost? In mei 2007 heeft het Verbond van Verzekeraars de omvang van de fraude in Nederland onderzocht. Uit dit onderzoek blijkt dat 12% van de Nederlanders erkent dat zij frauderen met verzekeringen. Als gevolg van de oplichting verliezen verzekeraars jaarlijks 1 miljard euro.

fraude · kosten · leugens · verzekeraars · waarheid

Er zijn nog geen reacties.

<< Zelfverzekerd winterklaar

Zelfvertrouwen en de mythe van de Sprookjesagenda >>